33 procent van de deelnemende poppodia heeft een formele opdracht om cultuureducatie aan te bieden, bijvoorbeeld via hun subsidieverstrekker. Tegelijkertijd biedt 75 procent een vorm van cultuureducatie aan één of meer doelgroepen. Meestal voor het (speciaal) voortgezet onderwijs en het mbo, wat minder vaak voor het (speciaal) basisonderwijs.

Educatieve activiteiten die ze het meest aanbieden zijn workshops rondom theater-, licht-, of geluidstechniek, rondleidingen, artistieke workshops en schoolvoorstellingen.

Ruim de helft (52%) van de deelnemende poppodia ontvangt geen subsidie voor het educatief programma. Wanneer er wel subsidie wordt ontvangen voor hun educatieve activiteiten, is dit vaker incidenteel (29%) dan structureel (19%). 

Minder dan de helft van de bevraagde poppodia heeft een medewerker in dienst (43%) en/of huurt een zzp’er in voor educatie (43%). Bij ongeveer 75 procent van de bevraagde poppodia is tenminste een iemand actief die zich bezighoudt met (cultuur)educatie, bijvoorbeeld in loondienst, als zzp’er, als stagiaire of vrijwilliger. Iets minder dan de helft (42%) ervaart knelpunten rondom betaald personeel. Vooral kleinere podia zeggen geen budget te hebben voor educatie medewerkers.

Vrijwel alle bevraagde poppodia (96%) zetten zich in voor talentontwikkeling. Ongeveer twee derde heeft hiervoor een formele opdracht. Het vaakst programmeren ze beginnende artiesten (uit de eigen regio) voor een headline show (98%).

Ook organiseren of faciliteren veel poppodia talentenprogramma’s waar beginnende artiesten kunnen optreden (95%). Minder vaak, maar alsnog meer dan de helft organiseert of faciliteert bandcompetities, wedstrijden of concoursen (65%) of professionaliseringsdagen en kennisevenementen (52%).

Voor talentontwikkeling ontvangen poppodia wat vaker subsidie (64%), maar meestal is dit incidenteel: 45 procent ontvangt hiervoor incidentele en 30 procent structurele subsidie.

Ruim 90 procent van de deelnemende poppodia heeft ook amateurs of (kunstvak)studenten op de planken staan. Dit gebeurt vaak via instellingen voor buitenschoolse kunsteducatie (zoals muziek- of dansscholen, 70%), maar ook rechtstreeks. Meestal (bij 95% van de poppodia) geldt voor dit soort programmering een maatschappelijk verlaagd tarief.  

Het aanbieden van ruimte aan amateurs gebeurt bij 58% van de poppodia zonder subsidie. Wanneer ze hiervoor wel subsidie krijgen, is dit even vaak incidenteel als structureel (beide 18%).

De financiën zijn veruit het grootste knelpunt bij de activiteiten van poppodia voor cultuureducatie, talentontwikkeling of het aanbieden van ruimte(s) aan amateurs. Tachtig procent geeft aan dit als knelpunt te ervaren. Vooral de tijdelijkheid ervan: voor externe financiering is ‘tijdelijkheid’ de norm, waardoor structurele educatieve programmering beperkt mogelijk is.

Onze analyse is beschrijvend en indicatief. Omdat de onderzoekspopulatie klein is, zijn er enkel frequenties en percentages weergegeven. Bij een kleine doelpopulatie is de respons van 44 poppodia te laag om betrouwbare uitspraken te doen over de volledige populatie. Daarom geven we percentages en frequenties weer over de daadwerkelijke respons en zijn we voorzichtig met generaliseren naar de volledige doelpopulatie.

Dit jaar publiceren we ook monitoronderzoek naar cultuureducatie en amateurkunst binnen filmtheaters (i.s.m. NVBF) en theaters, schouwburgen en concertzalen (i.s.m. VSCD).