Het gemis van de BIS

Een kwalitatief onderzoek naar hoe de beoordeling voor de BIS geoptimaliseerd kan worden zodat deze beter aansluit bij de culturele waarde van musea

materiaal
digitale publicatie
auteur(s)
E. Hagendoorn; L. van der Torre (begeleider)
jaar van uitgave
2018
annotatie
Met literatuuropgave en bijlagen. - Masterscriptie Universiteit Utrecht, afstudeerrichting Bestuurs- en Organisatiewetenschap.
pagina's
74 p.

De manier waarop de kwaliteit van culturele instellingen zoals musea wordt beoordeeld als uitgangspunt voor overheidssubsidie, is al langere tijd onderwerp van maatschappelijk en politiek debat. Dit onderzoek evalueert de beoordeling voor de Culturele Basisinfrastructuur 2017-2020 en doet aanbevelingen voor optimalisering van deze beoordeling. Hagendoorn concludeert dat de museumbestuurders en de adviseurs van de Raad voor Cultuur op eenzelfde manier de culturele waarde van musea beschrijven. Toch komt de beoordeling niet geheel overeen met de culturele waarde van musea. Het waardenconflict tussen beoordelaar en beoordeelde ligt niet op het niveau van de instelling, maar komt voort uit het verschil tussen een politiek-bestuurlijke en museale rationaliteit.

Om een zo waardevol mogelijke samenstelling binnen de BIS te krijgen, is het gewenst het huidige beoordelingssysteem op een aantal aspecten aan te passen. De aanbevelingen die hiervoor worden gedaan hebben betrekking op een actievere rol van de Raad voor Cultuur, een andere invulling van het criterium maatschappelijke waarde, het integreren van kwalitatieve aspecten, en de verantwoordelijkheid van musea in het definiëren en bewijzen van hun kwaliteit.

Lees het onderzoek hier

Trefwoorden

- basisinfrastructuur - culturele instellingen - musea - maatschappelijke waarde - financiƫle aspecten - onderzoek - onderzoek (vorm) - scripties - adviesorganen - Raad voor Cultuur - cultuurbeleid