Marcel Canoy pleit voor structureel investeren in preventie: ‘Waarom tijd en moeite blijven steken in bewijzen wat we al weten?’
Dit is een artikel uit de Cultuurkrant, editie 39, september 2026.
Kunst zorgt voor zingeving, weet Marcel Canoy, hoogleraar gezondheidseconomie aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Het zet mensen in beweging en maakt ze minder eenzaam. Daarmee is het ook kosteneffectiever: door kunstenaars in te zetten kun je besparen op zorgkosten. En, zo zegt hij, zorgprofessionals ervaren daardoor minder werkdruk. ‘En meer werkplezier.’

Waarom zetten we kunst dan toch niet vaker in?
‘Steeds meer zorginstellingen zien dit gelukkig in. Aan de andere kant weet een grote groep zorgaanbieders de weg naar kunst nog niet te vinden. Vaak komen de baten bij allerlei verschillende partijen terecht: van de instelling zelf tot de gemeente tot de verzekeraar, waardoor onduidelijk wordt wie wat betaalt. En vaak verloopt het via tijdelijke subsidies, terwijl er structurele financiering nodig is.’
Vraagt de inzet van kunst in de zorg om veranderingen in onze manier van denken?
‘Onze huidige welvaartsstaat is sterk op het individu gericht. Als jij een probleem hebt, zoeken we daar een specifieke oplossing voor. Een plek bieden aan cultuur in zorg en welzijn gaat niet over curatie, maar over preventie: hoe kunnen we onze gemeenschap zo organiseren dat zo min mogelijk mensen ziek worden?’
Wat zien we gebeuren op plekken waar het wel goed gaat?
‘Een succesvol voorbeeld is de Cultuurapotheek. Die heeft een breed aanbod van verschillende kunstuitingen enerzijds en een overzicht van potentiële doelgroepen anderzijds, en zoekt naar een match tussen die twee. Daaruit blijkt hoe belangrijk het is om te onderzoeken waar de doelgroep behoefte aan heeft. Dat is vaak niet zozeer een passief programma, zoals een theatervoorstelling of volkszanger, maar een activiteit waarbij men zelf kan meedoen. Door die interactie worden de hersenen meer aan het werk gezet en voelen mensen zich beter. Gelukkig worden deelnemers steeds vaker geconsulteerd over wat zij zelf graag willen. Dat helpt om voorbij te gaan aan stereotype beelden van wat iemand wel en niet leuk vindt of kan.’
‘Een plek bieden aan cultuur in zorg en welzijn gaat niet over curatie, maar over preventie: hoe kunnen we onze gemeenschap zo organiseren dat zo min mogelijk mensen ziek worden?’
Kost dat maatwerk ook niet veel meer tijd en geld?
‘Lang niet altijd. Neem mensen met dementie: die kosten vaak veel tijd van de verpleegkundige, omdat ze intensieve zorg nodig hebben. Als zij zelfredzamer en vrolijker zijn, doen zij minder vaak een beroep op de zorg. In de praktijk zie je dat zorgprofessionals door een kunstinterventie soms zelfs tijd overhouden.’
Binnen de Wlz, Wmo en de sociale basis zit beleidsruimte die nu nog vaak onbenut blijft, stellen de onderzoekers in het rapport. Zij laten zien waar die ruimte zit en hoe je ’m benut. De bal ligt ook niet alleen bij de zorg. De cultuursector kan haar aanbod voor het sociale domein begrijpelijker over het voetlicht brengen. Verder wijst Canoy op het belang van ruimte voor creativiteit: directies moeten uitstralen dat vindingrijkheid gewaardeerd wordt.
Hoe meet je de impact van kunst in de zorg goed?
‘Ik heb veel impactmetingen uitgevoerd, en die laten vrijwel zonder uitzondering fantastische resultaten zien. Dat is natuurlijk prachtig en belangrijk voor de verantwoording richting financiers. Tegelijkertijd vraag ik me soms af waarom we zoveel tijd en moeite blijven steken in bewijzen wat we al weten. De tijd en het geld dat daarin wordt gestoken, kan maar één keer worden besteed. Als we al informatie hebben over soortgelijke initiatieven, hoeven we dat niet nogmaals op te halen. Bij zulke vaststaande inzichten hoort bovendien structurele financiering. Ik hoop dat dat kwartje de komende tijd bij overheden en andere geldschieters valt.’
Hoe zorgen we ervoor dat financiers uit de cultuur- en zorghoek niet naar elkaar blijven wijzen?
‘Ik ben daar heel pragmatisch in: de effecten liggen op het gebied van zorg en welzijn, en daar zijn ook veel meer middelen beschikbaar dan in de kunst, dus daar moet het geld vandaan komen. Partijen wijzen soms ook naar elkaar omdat ze het oneerlijk vinden dat een ander winst boekt. Dat lijkt me irrelevant: zulke gevoelens moet je opzijschuiven ten gunste van het hogere doel. Verschillende budgetten moeten bij elkaar worden geveegd om meer impact te kunnen maken. We hebben elkaar nodig.’
‘Verschillende budgetten moeten bij elkaar worden geveegd om meer impact te kunnen maken.’
Bron
Verder lezen
- Kunst en cultuur kunnen ouderen en medewerkers in de ouderenzorg meer kwaliteit van leven bieden, stelt de Toekomstverkenning van ZonMw. Eens, zeggen mensen in het veld. Wel jammer dat de zorgverzekeraars nog niet echt meebewegen. Lees ‘Kunst in de ouderenzorg: Proza in plaats van Prozac!’ uit Cultuurkrant editie 38.
- Professionals uit cultuur en het sociaal domein, gemeenteambtenaren, welzijns- en zorgmanagers en lokale partijen werken samen aan kunst- en cultuuraanbod voor mensen die te maken hebben met eenzaamheid en risicogroepen. Bekijk ons Kennisdossier Cultuur en eenzaamheid.
- ‘Kunst in het ziekenhuis. Waardevolle investering of overbodige luxe?’ Sabrina Kamstra (UMC Amsterdam) over de meerwaarde van kunst in de zorg.
Reageer (je reactie verschijnt na goedkeuring, vanwege spam)