Bekijk de videopitch van Joske!

“Het leven is niet in domeinen gesplitst. Onderwijs, werk, gezondheid, cultuur en welzijn lopen allemaal door elkaar heen. Alleen hebben we in Nederland systemen bedacht waarin we alles apart organiseren, met verschillende regels en geldstromen. Soms krijg ik vanuit verschillende afdelingen van een gemeente min of meer dezelfde vraag. Dan denk ik: waarom gaan jullie niet eerst met elkaar praten? Misschien kunnen we er samen één groter project van maken, met middelen uit verschillende domeinen.

Een mooi voorbeeld is het Achterhoeks Centrum voor Kunst in Gezondheid, dat we momenteel opzetten. Sport zat al langer aan tafel bij zorg en gezondheid, maar cultuur nog niet. Samen met collega’s uit de regio zijn we toen aan de slag gegaan om kunst en cultuur structureel te verbinden aan gezondheid en het sociaal domein. Ik vind het heerlijk om tussen al die verschillende werelden te bewegen. Naast mijn werk bij Culturije ben ik ook mededirecteur van sociaal-cultureel centrum De Mattelier in Groenlo en projectleider binnen een regionaal programma rond mentale gezondheid. Zo leer ik steeds nieuwe mensen en organisaties kennen. Mijn nieuwsgierigheid helpt daarbij enorm.”

“Een project dat veel indruk op me heeft gemaakt, is de Creatieve Ontdekkingsreis. Dit was gericht op jongeren die geraakt zijn door de toeslagenaffaire. We hebben een kunstenaar uit Den Bosch naar Lichtenvoorde gehaald voor een artist-in-residenceperiode. Zij wilde graag kunst inzetten om de mentale gezondheid van jongeren te versterken.

Uiteindelijk deden zes jongeren mee. Het ging dus niet om grote aantallen, maar om wat het met deze jongeren deed. Er waren bijvoorbeeld meiden van dertien die ontzettend veel in hun hoofd zaten en zich alleen voelden op school. Twaalf weken lang gingen ze één avond per week creatief aan de slag met de kunstenaar. Je zag ze echt veranderen. Ze leerden hun perfectionisme wat meer los te laten en milder naar zichzelf te kijken. Ook ontdekten ze dat een volwassen kunstenaar niet overal een antwoord op heeft. Dat je niet op je achttiende al precies hoeft te weten hoe je leven eruit gaat zien.

Dat vond ik ontzettend mooi om te zien. De jongeren werkten aan hun creatieve ontwikkeling, maar tegelijkertijd ook aan hun zelfvertrouwen en mentale welzijn. Inmiddels is er een vervolggroep gestart, waarin we vergelijkbare ontwikkelingen zien. Ik gun het deze jongeren zo dat ze die ruimte krijgen.”

De grootste uitdaging blijft dat cultuur nog vaak afhankelijk is van incidentele financiering. Veel projecten worden mogelijk gemaakt door tijdelijke subsidies van gemeenten, provincies of landelijke fondsen. Terwijl we juist willen dat kunst en cultuur een structurele plek krijgen in het leven van inwoners.

Daarom vind ik het zo belangrijk om ook met partijen buiten de cultuursector samen te werken. Mijn droom is dat organisaties die uiteindelijk profiteren van de maatschappelijke opbrengsten, ook aan de voorkant mee-investeren. Bijvoorbeeld zorgverzekeraars, die mogelijk zorgkosten besparen wanneer mensen langer gezond en gelukkig blijven. Daar wil ik me de komende jaren hard voor blijven maken.”

“Dat is soms lastig in cijfers uit te drukken. Al is stichting FitArt, met wie we het project Kreggel & Kwiek doen, sterk in het zichtbaar maken van resultaten. Bijvoorbeeld in de vorm van fotografie, verhalen van deelnemers en impactonderzoek. Maar impact zit voor mij persoonlijk vooral ook in kleine dingen. Zoals volwassenen met een kleine beurs die dankzij het Volwassenenfonds Sport & Cultuur kunnen deelnemen aan kunstactiviteiten en helemaal opbloeien. Of vrijwilligersorganisaties en evenementenorganisatoren die we met een subsidieaanvraag of advies weer verder helpen. Als je ziet hoeveel energie en plezier dat oplevert, dan weet je waarvoor je het doet.”

“Kunst en cultuur zijn voor mij echt een levensbehoefte. Zelf ben ik geen kunstenaar. Mijn creativiteit zit vooral in het bedenken van mogelijkheden en het verbinden van mensen. Ik heb onlangs trouwens iets nieuws ontdekt. Bij de start van een leerorkest (swlo.nl) in de Oost-Achterhoek mocht ik verschillende instrumenten uitproberen. Ik ging achter een harp zitten en was meteen verkocht! Inmiddels heb ik er eentje thuis en oefen ik regelmatig. Dan denk ik: hoe kan het dat ik dit nu pas ontdek?

Wat ik misschien nog wel het mooiste vind aan mijn werk, is dat ik het enthousiasme van anderen kan overbrengen. Als een kunstenaar of inwoner vol passie over een idee vertelt, voel ik dat enthousiasme en kan ik het vervolgens overbrengen aan bijvoorbeeld een beleidsmaker. Zo help ik anderen om hun plannen werkelijkheid te laten worden. Ik geniet enorm van wat mensen maken en ervaren dankzij kunst en cultuur. En als ik daar een bijdrage aan mag leveren, dan word ik daar ontzettend gelukkig van.”