Interview cultuurcoach Annelies van Roij: ‘Door samen te werken bereik je veel meer mensen’

Bijgewerkt op:
Gepubliceerd:
Deel dit artikel

Annelies van Roij werkt als cultuurcoach in Bergeijk (Noord-Brabant) en is één van de drie kandidaten die kans maken op BNG Cultuurcoachprijs 2026. Op deze pagina lees je wat Annelies drijft als cultuurcoach en kun je ook haar videopitch bekijken.

Annelies van Roij zit in haar derde jaar als cultuurcoach in de gemeente Bergeijk (Noord-Brabant). Ze verbindt kunst en cultuur met onderwijs, sport, zorg en welzijn en brengt jong en oud samen. Zo stond ze aan de basis van een koor voor mensen met geheugenproblematiek en ontwikkelde ze een uitgebreid educatief programma rondom het kunstwerk ‘Hup Hup’. Honderden kinderen uit Bergeijk maakten daarbij hun eigen mini-kunstwerk.

“Hiervoor heb ik zeventien jaar in het onderwijs gewerkt”, vertelt Annelies. “Toen wilde ik iets nieuws. Maar ik wist nog niet precies wat. Mijn directeur gaf me de mogelijkheid om de cursus tot interne cultuurcoördinator (ICC) te volgen. Toen ging er echt een vlammetje branden. Ik dacht: hier wil ik meer van weten. Een paar jaar later kwam de vacature voor cultuurcoach in Bergeijk voorbij. Ik las hem en dacht meteen: dit ben ik! Ik heb dan misschien geen specifieke achtergrond in de kunst- en cultuursector, maar ik breng wel veel ervaring mee vanuit het onderwijs. En ik sta open om nieuwe dingen te leren.

In Bergeijk gebeurt al ontzettend veel op cultureel gebied. Mijn voorganger heeft bijvoorbeeld een mooie basis gelegd voor cultuureducatie op scholen. Daar bouw ik op voort. Tegelijkertijd weten steeds meer mensen me te vinden met nieuwe ideeën. Ik vind het heerlijk om daarover in gesprek te gaan en samen te kijken wat mogelijk is. Een beetje lef en een open blik helpen daarbij enorm.”

Hoe werk jij als cultuurcoach domeinoverstijgend samen?

“Een mooi voorbeeld is BErgeijkACTIVE. Binnen dat project werk ik met onder andere buurtsportcoaches, een seniorencoach, een jongerencoach en een coach voor aangepast sporten. Twee keer per jaar organiseren we samen de Herfstcampus en Lentecampus, waarbij inwoners kunnen kennismaken met activiteiten van verschillende verenigingen.

Maar het mooie is dat we elkaar ook buiten die evenementen weten te vinden. Zo hebben we samen een koor opgezet voor mensen met geheugenproblemen. En als de jongerencoach iemand spreekt die graag gitaarles wil volgen, weet die mij te vinden. Die korte lijntjes zijn ontzettend waardevol.

Ik werk ook veel samen met het onderwijs en de ouderenzorg. Zo organiseren we projecten waarbij basisschoolleerlingen op bezoek gaan bij bewoners van een woonzorglocatie. De ene keer organiseren we een high tea, de andere keer een spelmiddag of een activiteit met dieren. Dat vind ik echt ontroerend. Sommige bewoners zeggen niet zoveel, maar je ziet aan hun gezichten hoeveel plezier ze beleven aan het bezoek van de kinderen. Andersom leren kinderen ook weer van de ouderen. Die ontmoetingen zijn ontzettend waardevol.

We zijn inmiddels ook bezig met een nieuw fotoproject waarbij kinderen en ouderen uit de wijk elkaar ontmoeten. Ze gaan met elkaar in gesprek over vroeger en nu en verwerken hun verhalen samen in een kunstwerk. Zo proberen we ook ouderen te bereiken die nog zelfstandig wonen en misschien wat minder sociale contacten hebben.”

Wat is voor jou de belangrijkste reden om domeinoverstijgend te werken?

“Voor mij gaat het vooral om verbinding. Door samen te werken met verschillende organisaties bereik je veel meer mensen. Dat is ook de gedachte achter BErgeijkACTIVE. Het samenwerkingsverband bestaat al sinds 2014 en richt zich onder andere op sociale samenhang, cultuurparticipatie, talentontwikkeling en gezondheid. We willen dat mensen elkaar ontmoeten, zich betrokken voelen en actief kunnen deelnemen aan de samenleving. Je bereikt ook mensen die anders misschien niet vanzelfsprekend met kunst en cultuur in aanraking komen.

Natuurlijk zijn er uitdagingen. Financiering blijft een belangrijk aandachtspunt en het kost soms tijd om alle partijen bij elkaar te brengen. Ook in het onderwijs merk je dat de mogelijkheden niet onbeperkt zijn. Leerkrachten hebben al veel op hun bord en vervoer naar musea of theaters is regelmatig een probleem. Omdat ik zelf uit het onderwijs kom, weet ik hoe belangrijk het is om daar rekening mee te houden. Je wil scholen enthousiast houden en niet overvragen. Daarom kijk ik altijd goed naar wat past en wat haalbaar is.”

Welk project waar je aan hebt gewerkt, wil je graag uitlichten?

“Dat vind ik een moeilijke vraag, want ik ben trots op heel veel projecten. Groot of klein, ze kunnen allemaal ontzettend veel betekenen. Een project dat me persoonlijk erg raakt, is de samenwerking tussen een lokale kunstenaarsvereniging en een basisschool. De kunstenaarsvereniging had een jeugdafdeling, maar het lukte niet goed om jonge deelnemers te bereiken. Ze kwamen bij mij met de vraag hoe ze zichtbaarder konden worden.

Samen zijn we gaan nadenken over mogelijkheden. De vereniging wilde graag kunstlessen geven op basisscholen. Dat was best ambitieus, zeker omdat veel leden al wat ouder zijn. Maar ze waren ontzettend enthousiast en wilden er echt voor gaan. We hebben samen een visie opgesteld en gekeken hoe we het project konden opzetten. Uiteindelijk was er een kleine basisschool die kansen zag. Daar hebben de kunstenaars inmiddels tien kunstlessen verzorgd. De school was zo enthousiast dat ze dit jaar opnieuw met de vereniging willen samenwerken.

Wat ik hier zo mooi aan vind, is dat je verschillende generaties met elkaar verbindt. De kunstenaars delen hun kennis en passie met kinderen, terwijl de kinderen op een andere manier kennismaken met kunst. En misschien ontdekken ze wel een talent waarvan ze niet wisten dat ze het hadden.”

Hoe maak je de impact van jouw werk zichtbaar?

“Impact zit voor mij niet alleen in grote aantallen of zichtbare resultaten. Je kunt tellen hoeveel mensen deelnemen, maar daarmee vertel je nog niet wat zo’n ontmoeting met iemand doet. Als je ziet hoe bewoners opbloeien wanneer kinderen langskomen, dan weet je dat je iets waardevols hebt georganiseerd. Hetzelfde geldt voor de kunstenaarsvereniging. Misschien bereik je met zo’n project niet meteen alle basisscholen in de gemeente, maar de verbinding die ontstaat tussen de kunstenaars en de kinderen is minstens zo belangrijk.

Daarnaast merk ik dat steeds meer organisaties en verenigingen mij weten te vinden. Dat vind ik ook een mooie ontwikkeling. Het betekent dat mensen kansen zien om samen te werken en dat kunst en cultuur steeds vaker onderdeel worden van nieuwe initiatieven.”

Wat betekenen kunst en cultuur voor jou persoonlijk?

“Ik geloof heel sterk dat kunst en cultuur bijdragen aan de persoonlijkheidsontwikkeling. Vooral in het onderwijs zou kunst en cultuur een grotere rol mogen spelen. Niet alleen dat ene uurtje tekenen in de week, maar echt verweven in het onderwijsprogramma. Door kinderen in contact te brengen met verschillende kunstvormen, leren ze op een andere manier naar de wereld kijken.  Ze ontdekken dat er niet altijd één goed of fout antwoord is. Ze leren zich inleven in anderen en ontdekken wat ze zelf mooi, belangrijk of interessant vinden.

Dat vind ik juist in deze tijd zo belangrijk. Er ligt veel nadruk op prestaties en op alles wat je moet kunnen. Kunst en cultuur bieden ruimte om te ontdekken wie je bent en wie je mag zijn. Dat is uiteindelijk ook wat mij zo enthousiast maakt over mijn werk. Ik mag eraan bijdragen dat mensen, jong en oud, nieuwe dingen ontdekken, elkaar ontmoeten en hun talenten ontwikkelen. Dat vind ik ontzettend bijzonder.”

Bekijk de videopitch van Annelies hieronder!

Vond je dit artikel interessant?

Gemiddelde 5 / 5. totaal 4

Reageer (je reactie verschijnt na goedkeuring, vanwege spam)

Reacties (0)
Bijgewerkt op:
Gepubliceerd:
Deel dit artikel