Er is steeds meer aandacht voor diversiteit, inclusie en gelijkwaardigheid (DIG). Maar de wildgroei aan inclusieve interventies leidt tot een verscheidenheid aan strategieën, beleid, artistieke en culturele uitingen, met verschillende mate van diversiteit, inclusie en gelijkwaardigheid. Dit kan leiden tot handelingsverlegenheid, vertraging of stilstand.

We gaan in gesprek met een divers panel van experts uit het veld: ieder met een eigen inzicht en invalshoek. Ons gezamenlijke doel? Het stimuleren van een gedeeld eigenaarschap rondom DIG.

Je verlaat de sessie met minimaal één actie voor het komende halfjaar.  

We doen het samen. Can you DIG it?

In ons werkveld is veel behoefte aan (harde) cijfers en bewijs voor de (financiële) waarde van cultuurbeoefening. Een methode die dit zichtbaar maakt is SROI: Social Return on Investment. Maar wat is het eigenlijk? Voor welke vraagstukken is dit in te zetten (en voor welke niet)? En wat doe je met de resultaten?

Prof. dr. Marcel Canoy, gezondheidseconoom en wetenschappelijk directeur bij VitaValley, licht toe wat SROI is en hoe dit er in ons werkveld uit kan zien. Anne Visser, directeur bij Cultuurkust, vertelt hoe zij daar in hun praktijk mee bezig zijn. Vervolgens gaan we onder leiding van Ester van de Haar, directeur bij Cultuur Oost, met elkaar in gesprek over of en hoe we SROI kunnen inzetten voor de versterking van cultuurbeoefening in de toekomst.

Na afloop weet je wat een SROI is en hoe je het kunt benutten in je eigen praktijk.

In de Bestuurlijke Afspraken Cultuurbeoefening (BAC) is vastgelegd dat VNG en OCW gezamenlijk streven naar het versterken van het lokale ecosysteem voor de cultuur- en erfgoedbeoefening door de inzet van cultuurcoaches. In deze sessie gaan we op strategisch niveau in gesprek over de inrichting van de ondersteuning van cultuurbeoefening. We verkennen de verschillende visies op de inzet van cultuurcoaches met een panel. En we buigen ons over de vraag: hoe kan de ondersteuning van cultuurbeoefening worden ingericht op basis van de concrete uitdagingen en knelpunten binnen een gemeente?

Aansluitend gaan we in kleine groepen in gesprek over vragen als: hoe ziet een effectieve ondersteuningsstructuur eruit?

Je verlaat de sessie met handvatten en een scherpere visie op de functies die nodig zijn om cultuurbeoefening te versterken en de rol en positionering van cultuurcoaches.

Een panel buigt zich over de vraag: ‘Welke handvatten uit de internationale implementatierichtlijnen van het UNESCO Framework kunnen we inzetten om cultuurbeoefening te verankeren in het formele, informele en non-formele veld in Nederland?’

Voorafgaand gaat Henri Swinkels, directeur van RICK Weert, in gesprek met Pascale Fischer-Beker (Kenniscentrum Cultuureducatie Rotterdam) over haar promotieonderzoek aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Pascale onderzoekt hoe Nederlandse musea het Verdrag van Faro operationaliseren in beleid, programmering en cross-sectorale partnerschappen en hoe dit doorwerkt in het definiëren, meten en legitimeren van maatschappelijke waarde. De samenhang met het UNESCO Framework ligt in dezelfde kernlogica: beide kaders verschuiven cultuur en erfgoed van ‘sectorale activiteit’ naar maatschappelijke opdracht en veronderstellen uitvoering via ecosystemen, met toegang, participatie, inclusie en samenwerking als noodzakelijke voorwaarden.

Wat betekenen AI en digitale transformatie voor cultuurbeoefening, amateurkunst en cultuureducatie – en welke kansen bieden ze? Met welke impact moeten we rekening houden?

Na een korte introductie over wendbaar werken en digitale ontwikkelingen binnen de cultuursector, gaan we samen aan de slag met actuele vraagstukken. In kleine groepen onderzoeken we hoe publieke waarden, ethiek, democratie en veerkracht samenkomen in ons dagelijkse werk en welke rol AI hierin kan spelen.

Aan de hand van praktische handvatten bespreken we hoe cultuurbeoefening waarde toevoegt en wat nodig is om de culturele infrastructuur toekomstbestendig, inclusief en toegankelijk te houden.

We formuleren samen concrete stappen voor het komende jaar.

Non-formele cultuurbeoefening blijft vaak onder de radar van beleid en ondersteuning. Jammer, want non-formele cultuurbeoefening neemt toe en de manier waarop kan aanknopingspunten bieden voor vernieuwing van kunstonderwijs en de culturele sector. Docenten en coaches die in het non-formele circuit werken (soms autodidact) zijn onze rolmodellen en brengen unieke kennis mee.

Suzanne Ypma en Lisanne Vermeulen van SKVR (vanuit het onderzoek Urban Ways of Making) en Georgios Lazakis en Jasmina Zulfic van Deelstof delen hun ervaringen met informeel en non-formeel leren.

Je gaat naar huis met tips en inspiratie om de inzichten te benutten in beleid en strategie.